Max De Vries

Max de Vries is geboren op 27 maart 1918 in Drove, een plaats ten oosten van Aken.
Zijn vader overlijdt in 1935. Zijn moeder en zijn oudere zus Dina (geboren in 1908 in Groningen) worden vanuit Düren (bij Drove) gedeporteerd in 1942 en vermoord. Zijn tweelingbroer Ernst overleeft de oorlog. Hij is geëmigreerd naar de V.S.
Max vlucht in de zomer van 1937 naar Nederland en verblijft de eerste periode bij familie in Rotterdam. Hij gaat aan de slag als huisschilder. In het najaar van 1937 bemachtigt hij een plek in het Werkdorp.
Max heeft de Nederlandse nationaliteit verkregen in september 1939. Hij wordt op 14 december 1939 goedgekeurd voor militaire dienst. Hij wordt niet voor actieve dienst opgeroepen. Bij de ontruiming van het Werkdorp weet hij zich aan het vervoer naar Amsterdam te onttrekken en gaat in de kost bij de familie Kesselaar in Middenmeer.

In de zomer van 1942 wordt hij door een plaatselijke politieman in Middenmeer gesommeerd naar Amsterdam te verhuizen. Op 6 augustus 1942 wordt hij in Amsterdam gearresteerd. Hij verdwijnt in een politiecel en wordt op 10 september naar kamp Westerbork overgebracht. Nog de volgende dag gaat hij op transport naar Auschwitz. Bij de plaats Cosel, wordt hij geselecteerd voor dwangarbeid in een van de kampen van de organisatie Schmelt in Seibersdorf. Een half jaar later wordt hij vermoord op 31 maart 1943.